Ο βάναυσος λόγος ως πολιτικό πρόβλημα
Ο βάναυσος λόγος ως πολιτικό πρόβλημα Για τη χυδαία, σεξιστική και οπαδική γλώσσα ως κατάλοιπο εξουσίας ακόμη και μέσα στην Αριστερά Σε έναν κόσμο όπου η γλώσσα δεν είναι ποτέ ουδέτερη, ο βάναυσος, χυδαίος και συχνά σεξιστικός λόγος παραμένει ένα από τα πιο ύπουλα κατάλοιπα της εξουσίας. Από τα πρώτα χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης, όπου ο Τρότσκι τον πολεμούσε ως κληρονομιά του παλιού καθεστώτος, μέχρι τα σημερινά γήπεδα και τα social media, όπου ακόμη και «προοδευτικοί» οπαδοί, έστω και ως μειοψηφική τάση, τον χρησιμοποιούν σαν «χαβαλέ», το φαινόμενο αποκαλύπτει μια βαθιά πολιτική και επικίνδυνη αντίφαση. Πώς μπορεί η Αριστερά και ευρύτερα ο προοδευτικός χώρος να διεκδικήσει την κοινωνική χειραφέτηση όταν αναπαράγει, έστω και ασυνείδητα, πατριαρχικές και βίαιες δομές μέσα από την καθημερινή της έκφραση; Το κείμενο που ακολουθεί εξετάζει τον βάναυσο λόγο όχι ως μια απλή «κακή συνήθεια», αλλά ως ένα σοβαρό πολιτικό πρόβλημα που απαιτεί συνειδητή ρήξη, για να βελτ...
