Τα εμβόλια της γρίπης, ο Άδωνις Γεωργιάδης και εμείς

 

Τα εμβόλια της γρίπης, ο Άδωνις Γεωργιάδης και εμείς

Κάθε χρόνο, με την έλευση της εποχικής γρίπης, αναζωπυρώνεται η συζήτηση γύρω από τα εμβόλια και τις θεωρίες συνωμοσίας που τα συνοδεύουν. Φέτος, για τη σεζόν 2025-2026, οι αντιλήψεις που αφορούν τη χρήση τεχνολογίας mRNA εμφανίζονται, ευτυχώς περιορισμένες σε συγκεκριμένο χώρο, παρά το γεγονός ότι τα διαθέσιμα εμβόλια βασίζονται σε δοκιμασμένες και ασφαλείς μεθόδους.

Οφείλουμε, για μια ακόμα φορά, να αναφέρουμε ότι η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για τον κορονοϊό, που εφάρμοσε η κυβέρνηση στα νοσοκομεία το 2021 με τον σκληρό τρόπο των αναστολών συμβάσεων, δηλαδή των απολύσεων, ήταν ένα κατάπτυστο μέτρο, ένας ωμός εκβιασμός που, όχι μόνο δεν διευκόλυνε τη διαδικασία του εμβολιασμού, αλλά αντίθετα, ενίσχυσε τις όποιες φοβίες και αμφιβολίες μέρους του κόσμου που εκμεταλλεύτηκε πολιτικά η ακροδεξιά που, κατά τα άλλα, μια χαρά υπερασπίζεται τη διάλυση της δημόσιας υγείας για τα ιδιωτικά συμφέροντα που επίσης υπηρετεί και φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει πολιτικά. Η αντιμετώπιση του εμβολίου ως πανάκεια για την αντιμετώπιση της πανδημίας, προς αποφυγή των ουσιαστικών μέτρων που απαιτούσαν συγκεκριμένες υποδομές, προσλήψεις και δαπάνες από την κυβέρνηση, αλλά και η ανάγκη των καπιταλιστών για τη συνέχιση της παραγωγικής δραστηριότητας, ανέδειξε τον λεγόμενο "ιμπεριαλισμό των εμβολίων", όπου οι φτωχές χώρες αποκλείστηκαν από την άμεση διάθεση εμβολίων προς όφελος των πλούσιων χωρών. Οι πατέντες και η διάθεση των εμβολίων από τις κερδοσκοπικές πολυεθνικές του φαρμάκου, μαζί με τη συνεχιζόμενη διάλυση και ιδιωτικοποίηση των δημόσιων συστημάτων Υγείας, αποτέλεσαν αιτίες για το δράμα της πανδημίας.

Ομολογία

Όλοι ομολογούν ότι τα προγράμματα εμβολιασμού στη Δύση είχαν αποτύχει. Θεωρητικά, το καλοκαίρι του 2021 θα σήμαινε και το τέλος της πανδημίας στη Δύση, με το δήθεν "τείχος της ανοσίας" όντας το 70% του πληθυσμού εμβολιασμένο σε αυτές τις χώρες. Η επίσπευση της τρίτης δόσης επιβεβαίωνε τη χαμηλή αποτελεσματικότητα των εμβολίων, που ήταν γνωστή ήδη από το καλοκαίρι και από τις μελέτες που έγιναν στο Ισραήλ για το εμβόλιο της Pfizer. Όμως, η κυβέρνηση, μπροστά στα κέρδη από τον τουρισμό και το άνοιγμα της αγοράς, επέμενε μόνο στον εμβολιασμό, αρνούμενη να πάρει οποιοδήποτε άλλο ουσιαστικό μέτρο στους χώρους δουλειάς, εκπαίδευσης, συγκοινωνιών και κυρίως να ενισχύσει το ΕΣΥ. Η κυβερνητική διαχείριση του εμβολίου ως "πανάκεια" όχι μόνο οδήγησε σε αχρήστευση του εμβολίου ως όπλου για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά, ακόμα χειρότερα, το χρησιμοποίησε για να διαιρέσει την εργατική τάξη, για να απολύσει 7.000 εργαζόμενους από τα ήδη υποστελεχωμένα νοσοκομεία, για να αποκλείσει ολόκληρα κομμάτια πληθυσμού από την κοινωνική ζωή, και για να επιβάλει χαράτσια. Το χαράτσι για τους άνω των 60 ετών ανεμβολίαστους, πέρα από αυταρχικό, αντισυνταγματικό και εισπρακτικό, ήταν και αναποτελεσματικό. Ακόμα κι αν πίεζαν να εμβολιαστούν στα τέλη Ιανουαρίου, δεν θα άλλαζε ουσιαστικά την τρέχουσα ζοφερή εικόνα.

Η γενικότερη δυσπιστία απέναντι στην κυβέρνηση μετά τη δολοφονική διαχείριση της πανδημίας επιστρέφει ως δυσπιστία για την ύπαρξη της πανδημίας, για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, και για την αναγκαιότητα συνολικά του εμβολιασμού. Τα εμβόλια για την εποχική γρίπη που χορηγούνται αυτή την περίοδο στην Ελλάδα (σεζόν 2025-2026) δεν είναι βασισμένα σε τεχνολογία mRNA, παρά τις όποιες περιθωριακές κατηγορίες που προέρχονται από τα ακροδεξιά και τα αντιεμβολιαστικά κυκλώματα, που - με ευθύνη της κυβέρνησης - αναπτύχθηκαν την περίοδο της έξαρσης του κορονοϊού, και επιχειρούν να πολιτικοποιήσουν την υγεία για ιδεολογικούς λόγους στην κατεύθυνση που ορίζει ο τραμπικός ανορθολογισμός. Πρόκειται για τα παραδοσιακά εμβόλια, όπως τα αδρανοποιημένα (inactivated), τα κυτταρικής καλλιέργειας (cell-based), τα ανασυνδυασμένης πρωτεΐνης (recombinant) ή τα ζώντα εξασθενημένα (live attenuated), τα οποία έχουν δοκιμαστεί εδώ και δεκαετίες με επιτυχία και αποτελούν βασικό πυλώνα της δημόσιας υγείας σε μια χώρα που αντιμετωπίζει χρόνιες προκλήσεις στο σύστημα υγείας λόγω της ευποχρηματοδότησης και των πολιτικών επιλογών των κυβερνήσεων.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας και τον ΕΟΔΥ, τα διαθέσιμα εμβόλια περιλαμβάνουν ονομασίες όπως το Vaxigrip TIV, το Influvac, το Flucelvax, το Efluelda, το Fluad και το Fluenz, τα οποία είναι όλα μη-mRNA και προέρχονται από τις εγκεκριμένες μεθόδους παραγωγής, όπως τα αυγά, τις κυτταρικές καλλιέργειες ή την ανασυνδυασμένη τεχνολογία πρωτεϊνών. Ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης έχει δηλώσει πρόσφατα ότι το εμβόλιο γρίπης "δεν είναι mRNA ούτε κάτι πειραματικό – έχει δοκιμαστεί 70 χρόνια", καλώντας τον κόσμο να εμβολιαστεί. Και εδώ, παρόλο που ο Γεωργιάδης συχνά κατηγορείται, και δικαίως, για υπερβολική ρητορική και πολιτική πόλωση, δεν λέει ψέματα – σπάνιο, αλλά συμβαίνει. Τα mRNA δεν δολοφονούν ούτε προκαλούν κανένα μαζικό «πειραματικό» αποτέλεσμα, όπως ισχυρίζονται οι θεωρίες συνωμοσίας.

Κριτική

Παρόλο που υπάρχουν οι έρευνες και οι δοκιμές για τα mRNA εμβόλια γρίπης (π.χ. από Pfizer και Moderna), αυτά βρίσκονται ακόμα σε πειραματικό στάδιο και δεν έχουν εγκριθεί ή διανεμηθεί ευρέως για την τρέχουσα σεζόν. Επομένως, η κριτική στον Γεωργιάδη πρέπει να εστιάζει σε ρεαλιστικά πολιτικά ζητήματα, όπως οι διαχρονικές ευθύνες του για την υποστελέχωση του ΕΣΥ – όπου η κυβέρνηση δεν θέλει να προχωρήσει στις απαραίτητες, μαζικές προσλήψεις, προτιμώντας τις ιδιωτικοποιήσεις και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου που εντείνουν την εργασιακή ανασφάλεια. Οι πολιτικές αυτές αποτελούν εκδήλωση μιας νεοφιλελεύθερης στρατηγικής που υποβαθμίζει τη δημόσια περίθαλψη, ενισχύει τις κοινωνικές ανισότητες και μεταφέρει το βάρος στους πιο ευάλωτους, ενώ εντείνουν την ιδεολογική πόλωση με τον υγειονομικό κόσμο και τα συνδικάτα, οδηγώντας στις αναγκαίες και οπωσδήποτε χρήσιμες εντάσεις και μαζικές απεργίες για την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας. Επίσης, υπάρχει και η κριτική από τον ΟΟΣΑ, που δεν τον ορίζεις ως... αριστερό, για τα κενά στο σύστημα υγείας υπογραμμίζει τις πολιτικές συστηματικές αποτυχίες, όπως η ανεπαρκής χρηματοδότηση, που φορτώνουν το βάρος στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Σε αυτό το πεδίο, όπου η κυβερνητική πολιτική ενισχύει τις ταξικές και κοινωνικές ανισότητες, ο Γεωργιάδης φέρει την κύρια πολιτική ευθύνη, όχι όμως στο θέμα των εμβολίων γρίπης, όπου η επιστήμη και η πραγματικότητα υπερτερούν των θεωριών συνωμοσίας.

Χρειάζεται λοιπόν, παλεύοντας μαζί για την ανατροπή των απολύσεων, να κάνουμε τη συζήτηση για όλα τα θέματα που ανοίγει η νέα επίθεση της κυβέρνησης ενάντια στη δημόσια υγεία, που περιλαμβάνει την στοχοποίηση των αγωνιζόμενων συνδικαλιστών και συνδικαλιστριών της υγείας που, ούτε για αυτούς, κόπτεται η επικίνδυνη εθνικιστική ακροδεξιά. Όλοι οι αγώνες που αναπτύχτηκαν την προηγούμενη κι επόμενη περίοδο είχαν και έχουν ξεχωριστή σημασία. Κάθε κλάδος πρόσθεσε το δικό του λιθαράκι στην εναλλακτική για το πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε και να αντιμετωπίσουμε την πανδημία. Είναι αγώνες που πρέπει να απλωθούν, να συντονιστούν, να κλιμακωθούν άμεσα φτάνοντας μέχρι την ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων, της φτώχειας και του πολέμου.

Ειρηναίος Μαράκης